gości od 01.01.2008 r.
wezwanie parafii

Strona główna

fronton kościoła

Widok frontonu kościoła od ul. Lubelskiej

Witamy na stronach parafii pod wezwaniem św. Józefa - Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Rzeszowie.

Parafia położona jest na północnym krańcu Rzeszowa i swym zasięgiem obejmuje osiedle Staromieście oraz część osiedla 1000-lecia. Na terenie parafii zamieszkuje około 8700 osób.

Parafia wchodzi w skład dekanatu Rzeszów - Północ.

Pragniemy, by te strony były informacją o naszej parafii, jak i również służyły pomocą parafianom, i innym zainteresowanym naszą wspólnotą. Dlatego też będziemy rozszerzać ich zawartość. Prosimy o zgłaszanie uwag i propozycji dotyczących zawartości serwisu internetowego naszej parafii.

Kościół parafialny z lotu ptaka

Kościół parafialny z lotu ptaka

linia

„Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia” (2 Kor 6,2)

Rok liturgiczny stwarza wiele okazji i możliwości, by człowiek zapytał siebie o swoją wiarę, więź i przyjaźń z Bogiem. Wielki Post, który rozpoczynamy daje nam kolejną okazję do zrewidowania swoich życiowych postaw, wyznaczonych celów, dążeń i wykonywanych zadań. Czy to wszystko, co ma miejsce w moim życiu prowadzi do Boga, do Niego przybliża? A może od Boga oddala? Środa Popielcowa otwiera drzwi i zachęca by wejść w przestrzeń refleksji nad sobą, nad swoim życiem, myśleniem postępowaniem. Każdemu człowiekowi jest to potrzebne, by świadomie żył, by nie zagubił ostatecznego celu życia człowieka - osiągnięcia zbawienia. Jedna z piosenek religijnych zachęca: „Zatrzymaj się na chwilę nad tym, co w sercu kryjesz, spójrz w głębię swojej duszy i pomyśl po co żyjesz”! Święty Paweł do każdego z nas kieruje na początku Wielkiego Postu tę zachętę i to przynaglenie: „Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia”.

Dlatego każdy z nas z pokorą chyli głowę, by przyjąć znak pokuty - odrobinę popiołu - „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz”. Inne słowa, które wypowiadane są podczas tego obrzędu i towarzyszą nam w przeżywaniu obecnego Roku Duszpasterskiego podpowiadają nam, co mamy czynić i czym wypełnić ten czas: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”!

Nawrócenie to po pierwsze uświadomienie sobie, że doskonałym to ja jeszcze nie jestem. Jeśli jestem dobrym człowiekiem, to mogę być jeszcze lepszym, to życie moje może być jeszcze piękniejsze. A jeśli zrobimy uczciwie rachunek sumienia ze swojego życia, czy też z ostatniego okresu, to może okazać się, że Bóg darował mi wiele, a ja nie darowałem sobie i innym. Że wiele wyrządzonych przeze mnie krzywd nie zostało jeszcze naprawionych. Zadany ból, czy cierpienie nie zostało jeszcze wynagrodzone przeze mnie.

Po drugie, nawrócenie to nadrobienie duchowych zaległości w mojej przyjaźni z Bogiem. Czasu na modlitwę, na Eucharystię, sakrament pokuty, na podbudowanie mojej świadomości religijnej w lekturze i formacji sumienia. To także rewizja podjętych przeze mnie zobowiązań, przyrzeczeń i obietnic. Okazji do takiej refleksji nad sobą będzie wiele: Nabożeństwa Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali, Rekolekcje Wielkopostne. Czy znajdę na to czas, czy zaplanuję, czy podejmę trud nawrócenia? Przyjęta na głowę odrobina popiołu nie wystarczy, by owocnie i dobrze przeżyć czas Wielkiego Postu.

Sprawdzianem nawrócenia jest pojednanie z Bogiem i pojednanie z bliźnimi. Bez tego nie ma prawdziwego nawrócenia. Ojciec Święty Franciszek w Orędziu na Wielki Post 2015 roku zwraca uwagę wierzących na „globalizację obojętności” i ostrzega nas, że „Obojętność wobec bliźniego i wobec Boga jest realną pokusą także dla nas, chrześcijan. Dlatego potrzebujemy słuchać w każdym Wielkim Poście nawoływania proroków, którzy podnoszą głos i nas przebudzają. A zatem lud Boży potrzebuje odnowy, aby nie zobojętniał i nie zamknął się w sobie”. Potrzebujemy więc nowego otwarcia się na Boga w modlitwie i w sakramentach świętych, oraz otwarcia na bliźniego w pojednaniu i gestach wzajemnej miłości. Chociażby przez wielkopostną jałmużnę, by wspomóc tych, co maja mniej ode mnie.

W tym trudzie nawracania się Bóg nie zostawia nas samych, zdanych tylko na własne siły. Kolejny Wielki Post przypomina: Bóg kocha do tego stopnia, że daje swojego Syna dla zbawienia każdego człowieka. Piętnastowieczny malarz Bosch pozostawił po sobie szokujący obraz pt. „Niesienie krzyża”. Chrystus w cierniowej koronie, obarczony krzyżem idzie, jakby przeciskał się przez tłum, który zewsząd na Niego napiera. Co szokującego w tym obrazie? Twarze ludzi otaczających Jezusa. Są one potworne, że trudno na nie patrzeć. Jest to niejako gęstwina twarzy złośliwych, ironicznych, obłudnych, prostackich i złych. Pośród nich jedynie twarz Jezusa jest piękna, pełna pokoju i majestatu. Jezus wchodzi w tę gęstwinę ludzkich twarzy wszelkiego grzechu. Przedziera się przez tłum nienawistnych serc, nie cofa się, nie ucieka. Idzie w majestacie królewskiej godności, by umrzeć na krzyżu, by wyzwolić człowieka z niewoli grzechu. By człowiekowi przywrócić ludzką twarz, ludzką godność, zepsutą przez grzech i zło. W kolejny Wielki Post Chrystus wychodzi do nas ze swoim krzyżem, by przywrócić nam piękno człowieka „stworzonego na obraz i podobieństwo Boga”. Czy wyjdę Mu na spotkanie, by znaleźć się w zasięgu Jego spojrzenia, Jego krzyża, Jego ramion, którymi chce mnie objąć?

ks. Krzysztof Gołąbek
linia

Z inicjatywy Konferencji Episkopatu Polski na zakończenie Mszy św. w każdą niedzielę do czasu zakończenia obrad Synodu o rodzinie X 2015 modlimy się za rodziny:

„Boże, w Trójcy Świętej Jedyny, źródło życia i miłości wszystkich ludzi! Dziękujemy za to, że stworzyłeś nas - mężczyznami i kobietami, abyśmy się nawzajem uzupełniali i byli dla siebie wzajemną pomocą.

Dziękujemy, że przez Jezusa Chrystusa uświęciłeś małżeństwo, ustanawiając je sakramentem. Spraw, aby każda rodzina stała się sanktuarium życia i miłości. Pomóż wszystkim małżonkom trwać w wierności i jedności. Wspieraj małżeństwa i rodziny zagrożone oraz dotknięte rozmaitymi kryzysami.

Oddajemy Ci, Boże, wszystkie dzieci od momentu poczęcia. Niech cieszą się miłością matki i ojca. Spraw, by dzieci i młodzież znalazły w rodzinach silne wsparcie dla wzrostu w prawdzie i miłości. Umacniaj dziadków i babcie, aby umieli dzielić się mądrością i wiarą z młodymi. Prosimy, by stanowiący prawa i sprawujący władzę służyli poczętemu życiu, małżeństwu i rodzinie.

Święta Rodzino z Nazaretu, wspomagaj, aby Synod Biskupów umocnił świadomość świętego i nierozerwalnego charakteru małżeństwa i rodziny.

Święta Maryjo, Matko Boża, Królowo rodzin, módl się za nami!

Święty Józefie, głowo Świętej Rodziny, módl się za nami!

Święty Janie Pawle, papieżu rodziny, módl się za nami!

Napisz do nas Kontakt z webmasterem
do górydo góry do górydo góry
[Strona główna] [Z życia parafii] [Historia parafii] [Duszpasterstwa] [Duszpasterze] [Msze święte] [Ogłoszenia] [Kancelaria] [Józef - pismo parafialne] [Biblioteka] [Galeria] [Mapa serwisu] [Odnośniki] [KKT Wędrowiec]
logo Fundacji 'Opoka'

Witryna opublikowana dzięki usługom internetowym Fundacji "Opoka"

Valid XHTML 1.1